Nieuws

GezondVeluwe is voor en door de regio. Wilt u op de hoogte blijven van onze activiteiten? Meld u aan voor onze digitale nieuwsbrief.

Meekijken in de keuken van andere zorgprofessional

 

Hannie Olthuis, praktijkverpleegkundige ouderenzorg in Ermelo, vertelt over haar huisbezoek samen met Janneke de Wal, specialist ouderengeneeskunde.

 

“Janneke is ook al eens samen met mij mee op huisbezoek geweest. Het is mooi om te zien wat je beiden als professional doet, hoe je elkaar aanvult en wat de waarde is om een goede band met de ouderen te hebben. Door vertrouwen kom je heel ver, is mijn ervaring”, zegt Olthuis. Ook schetst haar verhaal hoe OZOverbindzorg een verbindende rol speelt.

 

Zorgen om mevrouw
Onlangs kreeg ik via de assistente de vraag of ik wilde bellen met de dochter van mevrouw G. Zij maakte zich zorgen om moeder. Na het overlijden van een andere dochter was mevrouw nogal terughoudend in contacten, trok zich terug. Ook buren hadden dochter gebeld vanwege gedragsveranderingen. De moeder had afgelopen jaren weinig contact gehad met de huisarts, ondanks haar leeftijd van 88 jaar, en ze gebruikt minimaal medicatie. Na contact met dochter, die zich afvroeg of haar moeder mij wel binnen zou laten, heb ik mevrouw gebeld, kort uitgelegd wie ik ben en wat ik doe. Ik was welkom.

 

OZOverbindzorg

In het eerste huisbezoek bleek al spoedig dat mevrouw cognitief wel wat ingeleverd had, maar dat zeer goed kon verbloemen. Haar verdriet om haar overleden dochter hebben we besproken. Ze vond het erg prettig om in haar thuissituatie te kunnen praten en ik was welkom als ik weer wilde komen. Ik heb haar uitleg gegeven over OZOverbindzorg en gevraagd of ik haar dochter mocht bellen, zodat zij ook aan kon sluiten. Dit was akkoord. Na het eerste huisbezoek volgde snel een tweede huisbezoek waar zij een (mini-mental state examination) MMSE-test heeft gedaan. Hierop scoorde ze matig. De zorgen van de dochter waren terecht. Het bleek dat mevrouw met regelmaat zaken als portemonnee, pasjes, et cetera kwijt was. Koken deed ze zelfstandig, wat volgens haarzelf goed ging, maar daar dachten buren anders over. Na verloop van tijd was er sprake van vertrouwen tussen haar en mij en wist ze mij te bereiken voor verschillende vragen.

 

Specialist ouderengeneeskunde
Ik vond het belangrijk om zorgen van dochter, buren en mijzelf met de huisarts te delen. We hebben besloten om specialist ouderengeneeskunde (SO) Janneke de Wal in te zetten, vooral vanuit het niet-pluis-gevoel met als doel: hoe kunnen we zorgen dat mevrouw zolang mogelijk verantwoord zelfstandig kan blijven wonen. Om te zien hoe de SO zo’n huisbezoek invult, ben ik met Janneke meegegaan naar mevrouw. Met verschillende redenen: het vertrouwen van mevrouw in mij – ze zal zich veilig voelen als ik er bij ben – en om zelf te ervaren wat een SO doet tijdens een huisbezoek. En dat meekijken was zeker waardevol en leerzaam.

 

Vertrouwen
Janneke de Wal ging erg prettig te werk en had al snel het vertrouwen van mevrouw. Heel eenvoudig door een stola aan te wijzen die er lag, en te vragen wat het was en of ze deze zelf had gebreid. Er kwam een leuk gesprek op gang. Zo wees Janneke op een klok op de keukentafel en vroeg waarom deze daar stond. Mevrouw vertelde dat haar dochter die voor haar had gekocht, omdat ze niet altijd wist welke datum het was. Door het noemen van verschillende mooie foto’s die in de kamer hingen, volgden verhalen over kinderen, klein- en achterkleinkinderen haar man die overleden was, hoe lang ze getrouwd waren. Zo kwamen we uit bij haar jeugd, haar werk, en of ze wel eens in een ziekenhuis heeft gelegen. Door de juiste vragen te stellen, ontstond er snel vertrouwen en was er de gelegenheid om allerlei testjes te doen, zoals het tekenen van een klok en het onthouden van woorden. Mevrouw maakte met regelmaat een fout of wist het antwoord niet, maar ze voelde zich toch veilig door de houding van Janneke. De bloeddruk werd gemeten, ze moest van zit- in sta-houding, een stukje lopen en ze kreeg een kort lichamelijk onderzoek op reflexen. Ze moest haar benen over elkaar doen en vertelde dat dit met haar rechter been niet lukte. Ze had namelijk in verleden een nieuwe heup gehad, even daarvoor was er geen ziekenhuisopname of ok geweest. Voor het meten van de bloeddruk moest mevrouw haar vestje uit doen. Beiden zagen we dat haar t-shirt achterstevoren zat. Na verloop van tijd kon het vestje weer aan. Ik vond dat ik mevrouw moest wijzen op het t-shirt dat ze achterstevoren aan had. Wat toen gebeurde was erg leuk. Janneke en ik dachten dat ze dit niet wist, maar dat hadden we mis. Ze vertelde dat ze wist dat ze hem achterste voren aan had. Omdat het shirt aan de voorkant laag was, had ze het bewust achterstevoren aangetrokken. Zo zie je maar weer, dat je niet te snel een conclusie moet trekken.

 

Goed beeld van de situatie

Janneke noemde dat het de week van de eenzaamheid was, en vroeg of mevrouw ook eenzaam was. Ze vertelde dat ze contacten met deze en gene had. Ze had vroeger op zang gezeten. Janneke vroeg of mevrouw daar nog steeds belangstelling voor had. Er is namelijk een zang avond in woonzorgcentrum de Amaniet in Ermelo. Hier zag ze geen meerwaarde in. Het is wel iets voor mij om dit op een later tijdstip nog weer eens te benoemen.

 

Toen we het nogmaals over het koken hadden, gaf mevrouw aan dat ze wel eens iets liet aanbranden. Ze deed het dan in een mandje, waardoor de pan wel droog kookte maar de aardappels niet aanbrandden. Niet veilig dus. We legden uit wat er aan elektrische apparaten te krijgen is om dit te voorkomen. Ook dit zal ik weer meenemen in mijn volgende huisbezoek om het wonen voor haar en de omgeving veilig te laten blijven. Aan het einde van ons bezoek vroeg Janneke of ze haar dochter eens mocht bellen. Dat was geen probleem en mevrouw ging op zoek naar het telefoonnummer.

 

Janneke was klaar en had een goed beeld. Ze kwam nog even terug op de stola om te zien hoe mevrouw reageerde. Ze vroeg namelijk het zelfde als toen ze binnen kwam. Ik zag mevrouw even twijfelen, alsof ze dacht “hoe zit dit?”, maar ze gaf dezelfde antwoorden. Janneke had de indruk dat mevrouw even twijfelde, maar zich niet meer kon herinneren dat dezelfde vraag ruim een uur ervoor ook was gesteld. We namen afscheid. Het was een huisbezoek waar het leek alsof Janneke van de hak op de tak sprong. Maar aan het eind had ze een heel goed beeld van mevrouw en haar leefsituatie. Zo mooi om te zien wat je uit eenvoudige vragen en voorvallen kunt halen en in een korte tijd een goed beeld krijgt van de situatie van vroeger en nu.

Vervolg

Via OZOverbindzorg heb ik de dochter op de hoogte gebracht van het bezoek en dat ik één en ander in de gaten houd en bespreekbaar zal maken. Het verslag van Janneke volgt en zal ook via OZO met dochter worden gedeeld." 

Door Hannie Olthuis, praktijkverpleegkundige ouderenzorg in Ermelo

 

Edith de la Fuente, projectleider Ouderenteams en OZOverbindzorg